شايد همان دعا مستجاب باشد ( 1 ) حضرت علىّ بن الحسين ( ع ) فرمود نبايد ايستاد مگر از براى چهار نفر كسى كه اميد خيرى در او باشد و كسى كه اميد يارى از او باشد و كسى كه علمى از او دريافت مىشود و كسى كه از شرّ او بايد ترسيد ( 2 ) حضرت صادق عليه السّلام فرمود كه يافتم علم مردم را در چهار چيز اوّل آنكه بشناسى پروردگار خود را دوّم آنكه بشناسى خود را كه چه كرده‌اى سوّم آنكه بدانى چه خواسته از تو چهارم آنكه بدانى آنچه را كه بيرون مىكند ترا از دين ( 3 ) و فرمود بيكى از صحاب خود كه از براى من ضمانت كن چهار چيز را تا من ضامن شوم براى تو چهار خانه در بهشت عطا و انفاق كن و از فقر مترس و افشاء سلام كن در ميان مردم و ترك كن مجادله را اگر چه حق بجانب تو باشد و انصاف بده با مردم از خود ( 4 ) و نيز فرمود چهار چيز است كه هر كه داراى آنها باشد اسلامش كامل شده است اگر چه سرتا پاى او گناه باشد خدا بيامرزد او را و آن چهار چيز راستگوئى - حيا - شكر - خوش خلقى است ( 5 ) و از حضرت عالم يعنى موسى بن جعفر ( ع ) مرويست كه فرمود كسى كه آميخته شد دل او بدوستى دنيا ميچسبد بدل او چهار چيز يكى شغلى كه بر طرف نخواهد شد رنج آن دوّم آرزوهائى كه بنهايت نخواهد رسيد سوّم حرصى كه تمام‌شدنى نباشد چهارم اندوهى كه بر طرف نخواهد شد ( 6 ) حضرت يوسف پيغمبر ( ع ) نوشت بر در زندانى كه در او حبس بود چهار كلمه را زندان محلّ آزمايش است و قبر اهل دنيا است و باعث شماتت دشمنان و تجربه دوستان است ( 7 ) روايت شده كه جناب سليمان بن داود ( ع ) فرمود كه چهار چيز است كه زمين تحمّل